توجیه ورود دانش آموزان به فضای مجازی با مطرح شدن «شاد» صورت گرفت؛ یعنی دو راه بیشتر متصور نبود؛ دانش آموز یا باید در مدرسه حضور می داشت و یا در فضای آموزشی مورد تأیید آموزش و پرورش.

به گزارش فرا تحلیل نیوز  پیش تر طی یادداشتی که در جهان نیوز با عنوان «داستان غم انگیز شاد» منتشر گردید، گفته شد که اپلیکیشن «شاد»، فی نفسه و در ظاهر، اقدام خوبی به نظر می رسد اما اگر عمیق تر نگاه کنیم، آموزش و پرورش به بچه ها فقط «شاد» نداده است، بلکه «شاد» به همراه گوشی هوشمند، زیرساخت غیراستاندارد، اینترنت ناپاک، شبکه های اجتماعی مخرب و هزاران محتوای فاسد و همراه با آسیب های فرهنگی، اجتماعی و اخلاقی داده و دانش آموزان را در این فضا رها کرده است! در واقع آموزش و پرورش قصد داشته که یک مشکل را برطرف کند اما هزار مشکل و تهدید دیگر ایجاد کرده است!
امروز بعد از گذشت چند ماه از آموزش مجازی دانش آموزان، به رغم هشدارهایی که از قبل داده شد، همانگونه که پیش بینی می شد، عوارض اقدامات دولت یک بار دیگر در حال نمایان شدن است. متأسفانه برخی از  مدارس در سایه ضعف نظارت مسئولین آموزش و پرورش، دانش آموزان  را مجبور کرده اند که از طریق نرم افزارهایی نظیر واتس اپ با آنها ارتباط برقرار کنند و اساساً بعضی از فعالیت های آموزشی دانش آموزان، به طور رسمی در بستر این نرم افزار آمریکایی – صهیونیستی صورت می گیرد. طبق برخی از گزارش های رسیده به جهان نیوز بعضی از مدارس هم برای آموزش و هم برای اطلاع رسانی هنوز از تلگرام فیلتر شده استفاده می کنند!

اما اولاً توجیه ورود دانش آموزان به فضای مجازی با مطرح شدن «شاد» که فضایی مخصوص دانش آموزان دارد، صورت گرفت؛ یعنی دو راه بیشتر متصور نبود؛ دانش آموز یا باید در مدرسه  حضور می داشت و یا در اپلیکیشن و فضای آموزشی مورد تأیید وزارت آموزش و پرورش.  ثانیاً اگر امروز دانش آموز وارد واتس اپ، تلگرام و کانال ها و گروه های موجود – که فضای غیر دانش آموزی و بعضاً خانوادگی و خصوصی دارد و اصلاً برای سن آنها مناسب نیست – شود، چه تضمینی وجود دارد که فردا سرگرم هزاران فعالیت مخرب دیگر نشود؟ واقعیت این است که با ادامه این روند، مطمئناً بسیاری از دانش آموزان به واتس اپ و تلگرام هم راضی نخواهند شد.

البته از همان ابتدا پرواضح بود که فعالیت اپلیکیشن «شاد» در بستر مخرب فعلی نتیجه ای نخواهد داشت. به عبارتی، توصیه به حضور دانش آموزان در اپلیکیشن «شاد» قبل از مهیا کردن بستر آموزش مجازی کودکان و نوجوانان، در واقع پاک کردن صورت مسأله و فریب خوردن است. در حقیقت امروز «شاد» تبدیل به اسم رمزی شد برای موجه نشان دادن ورود میلیون ها دانش آموز به دنیای بی ضابطه و ولنگار مجازی کشور و در عمل نیز -خواسته یا ناخواسته – امروز به نوعی سند ۲۰۳۰ به صورت خیلی رسمی و شیک اما به صورت چراغ خاموش در حال اجرا شدن است!

 تصویر برنامه هفتگی یکی از مدارس ابتدایی غرب تهران

اما یک سؤال اینجا باقی می ماند که وقتی آموزش و پرورش به هر دلیلی بعد از چندین ماه هنوز نتوانسته است که زیر مجموعه خود را  نسبت به استفاده از اپلیکیشن «شاد» حتی برای امور آموزشی ملزم کند، با این حال چگونه انتظار دارد که مثلاً دانش آموز ابتدایی که هنوز از الفبای فضای مجازی اطلاعی ندارد و تازه با این فضای بی نهایت و دل فریب آشنا شده است، به شاد اکتفا کند و از آسیب ها و مخاطرات فضای مجازی کنونی در امان بماند؟

چگونه می توان یک کودک و نوجوان را به دنیایی از مفاسد و آسیب های اجتماعی، روانی و اخلاقی و مغایر با امور تربیتی و آموزشی روانه کرد و بعد انتظار داشت که شق القمر کند و خود را نجات دهد؟

در همین فضای حقیقی وقتی پدر و مادرها متوجه می شوند که در مدسه فرزندشان چند نفر از دانش آموزان لاابالی حضور دارند و به امور آموزشی و تربیتی فرزندشان آسیب وارد می شود، سعی می کنند که فرزند خودرا در مدرسه ای بهتر ثبت نام کنند، چگونه در فضای مجازی که میلیون ها برابر خطر آن بیشتر است تا این اندازه اهمیت نمی دهیم؟!

مسئولان آموزش و پرورش کشور چه بخواهند و چه نخواهند، حضور دانش آموزان در فضای مجازی فعلی کشور که محل تاخت و تاز افسران و پیاده نظام های مجازی دشمن است، در واقع تربیت شدن سرباز برای غربی هاست.

نکته پایانی اینکه آموزش مجازی دانش آموزان یکی از پروژه های مهمی است که می تواند تحول آموزشی نیز به دنبال داشته باشد. اما ورود سراسیمه و بدون مهیا شدن مقدمات آن، خود نقض غرض است و قطعاً کفه آسیب های آن به مراتب نسبت به منافع آن سنگینی خواهد کرد.

یکی از راهکارهای اساسی برای روشمند و هدفمند شدن آموزش مجازی دانش آموزان، ارائه اینترنت مخصوص کودکان و نوجوانان توسط اپراتورهای موبایل و سرویس های ارائه دهنده اینترنت خانگی است که توضیح و تبیین آن، فرصت جداگانه ای می طلبد.