اگر دقیق بنگریم متوجه خواهیم شد که عملکرد دولت‌های جمهوری اسلامی با اصل انقلاب اسلامی متفاوت است و نباید فعالیت‌های یک دولت را به حساب کل نظام نوشت چرا که سیاست‌های دولتی کاملاً متغیر است.

به گزارش حرف شما، معیشت مردم همواره یکی از مهم‌ترین و ضروری‌ترین مسائل در نظام جمهوری اسلامی از بدو شکل‌گیری تاکنون بوده است.؛ به گونه‌ای که وقتی به آثار و اندیشه‌های حضرت امام راحل می نگریم یکی از محورهای اساسی در تاکیدات ایشان همین موضوع است.

بی تردید از مهمترین توجهات حضرت امام در زمان حیات‌شان و بعد از آن در دوران رهبری امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی) حل مشکلات اقتصادی کشور و مردم بوده است و به همین جهت همواره مسؤولان مختلف در قوای سه گانه را خطاب قرار داده و مطالبه جدی را از آنان برای حل مرتفع شدن مشکلات داشته‌اند.

نکته اساسی اینکه مسأله فاصله طبقاتی و مشکلات اجتماعی ناشی از آن یکی از مهم‌ترین مسائلی بوده است که همواره نظام جمهوری اسلامی برای آن برنامه‌ریزی کرده و برای به حداقل رساندن آن دولت‌های مختلف نیز تلاش نموده‌اند.

 هرچند ذکر این نکته نیز ضروری است که در همین مسیر عده‌ای از دولت‌ها به‌ ویژه سازندگی در ابتدای سال‌های بعد از جنگ به‌ واسطه روحیه اشرافی‌طلبی مدیرانش از این مسیر فاصله گرفت و حتی به بیشتر شدن فاصله طبقاتی نیز کمک کرد.

د ر سال‌های بعد از این دوران نیز به جهت روح سیاست‌زدگی و گرایش به غرب در لایه‌های مختلف مدیران اصلاحات این مسأله چنان‌ که شاید و باید عمل نشد و متاسفانه درگیر شدن در مسائل حاشیه‌ای به جای متن مجال پرداختن به این مسائل را نمی‌داد.

در دولت نهم و دهم نیز هر چند تلاش بسیار زیادی توسط مدیران آن دولت صورت گرفت تا عدالت اجتماعی تحقق یابد اما تحریم‌های شکننده که از سوی استکبار جهانی هدایت می‌شد مانع از آن شد تا این مهم نیز در دولت عدالت‌محور به سرانجام مطلوب برسد هر چند سرعت حرکت در جهت کاهش فاصله طبقاتی و رسیدگی به محرومان و مستضعفان جامعه در دولت نهم از دو دولت قبل بیشتر بود.

اما در همان زمان عده‌ای از افراد به مدیران خرده می‌گرفتند که سیاست خارجه دولت موجب این وضعیت شده است و لذا باید با سیاست تنش‌زدایی مشکلات اقتصادی پیش روی مردم را حل کرد. دیدگاه این افراد این بود که نباید بر روی برخی مسائل بین‌المللی از جمله هسته‌ای و یا سخنان کوبنده در صحن سازمان ملل علیه استکبار جهانی و ظالمان و قلدران جهانی پافشاری و اصرار صورت می‌‌گرفت هر چند این دیدگاه در بین توده مردم جایگاه چندانی نداشت.

بعد از روی کار آمدن دولت تدبیر و امید، دقیقاً این صحبت مطرح شد و عده‌ای گفتند که نحوه تعامل جهانی جمهوری اسلامی ایران باید تغییر کند و باید با کدخدا معامله کرد و الا در این فضا نمی‌توان چرخ اقتصاد را چرخاند و از همان زمان تمام تمرکزشان بر این استوار شد تا با همین دید مشکلات کشور را حل کنند.

اول هسته‌ای را مانع خود دیدند و اعلام کردند که باید وارد مذاکره برد – برد با طرف مقابل شویم و به طور قطع تنها داشته کشور در آن زمان را قدرت خوب در حوزه هسته‌ای دیدند که آقایان می‌توانستند چوب حراج بر آن بزنند که البته همین دستاورد نیز نتیجه دیپلماسی مقتدرانه و انقلابی و خون شهدای هسته‌ای بود که آقایان آن سیاست را شکست خورده می‌دانستند ولی در واقع با همین قدرت که حاصل‌شده بود؛ تنش‌زدایان می‌توانستند با آن پای میز مذاکره بنشینند.

دولت با همین تفکر پیش رفت و از هر چه که می‌توانستند مایه گذاشتند تا در خوش‌بینانه‌ترین حالت مشکل معیشتی کشور را حل کنند و به قول خودشان، هم چرخ هسته‌ای بچرخد و هم چرخ زندگی مردم.

اما متاسفانه در همین ایام اخیر می‌بینیم که خودشان هم به این نتیجه رسیدند که طرف مقابل آن‌قدر هم که آقایان تعریفش را می‌کردند چنگی به دل نمی‌زند و به قول صالحی دبه درآورده است.

اما مسأله این نیست که 3 سال از عمر یک دولت صرف این کارها شد بلکه روی سخن من با برخی است که در این میان موش می‌دوانند و به قول معروف می‌خواهند خر خودشان را برانند.

این افراد و جریانات بعد از هر اتفاقی که در کشور رخ می‌دهد و بعضاً همان اقدام بی‌نتیجه می‌شود شروع به جوسازی علیه نظام و کارآمدی آن می‌کنند که البته حسابشان با این دولت هم کاملاً جداست و علت بازی عمروعاص گونه آن‌ها انقلاب اسلامی و ضربه به کارآمدی نظام است که متأسفانه برخی مردم نیز فریب شایعه‌پراکنی‌ها و حرف‌های بی‌اساس این جریان را می‌خورند و به خاطر برخی نارسایی‌ها و مشکلات اقتصادی از اساس انقلاب اسلامی را متهم می‌کنند گویی که متهم ردیف اول اقتصاد، نظام جمهوری اسلامی است.

ولی اگر دقیق بنگریم متوجه خواهیم شد که عملکرد دولت‌های جمهوری اسلامی با انقلاب اسلامی کاملاً متفاوت است و نباید فعالیت‌های یک دولت را به حساب کل نظام نوشت چرا که سیاست‌ها کاملاً متغیر است.

البته این سخن نیز به معنای توجیه در عملکردهای نامناسب مدیران نظام در قوای مختلف نیست اما هشداری برای ما مردم است که در انتخاب خادمان و وکلای خودمان در مجلس و دولت که مستقیم صورت می‌گیرد بسیار دقت کنیم تا افرادی بر مناسب نظام قرار بگیرند که بتوانند بهترین سیاست‌ها را برای حل مشکلات کشور برنامه‌ریزی و اجرا نمایند.

در پایان سخن خطاب به آقایان مسؤول این است که مشکلات معیشتی و اقتصادی در کشور آزاردهنده است و صبوری مردم دلیل بر رضایتمندی از این وضعیت نیست و مسؤولان در قوای مختلف باید با توجه کامل به فرمان‌های رهبر معظم انقلاب به‌ویژه در حوزه اقتصادی برای مشکلات مردم چاره‌ای بیندیشند تا اعتماد مردمی نظام با صلابت و مستحکم انقلاب اسلامی زیر سؤال نرود؛ البته ساده‌ترین پیشنهادی که مردم آن را مطرح می‌کنند این است که آقایان به‌جای اعتماد به خارج به چند جوان ایرانی و غیرتمند کشور هم اعتماد کنند شاید مرهمی بر دردهای فراوانی باشد که به‌واسطه ضعف در مدیریت بر دل مردم نشسته است.

انتهای پیام/ فارس